Dünyalar Tatlısı Safi

tarafından yazıldı

Safi! Herkesin sevgilisi, herkesin kahramanı bu ufaklıkla yaklaşık olarak 2 ay önce gönüllülük projesi kapsamında gittiğim Nairobi’de tanıştım. Zavallı çocuk, bebek haliyle ailesi tarafından terkedilmiş. Projenin yöneticisi Alice, bana onu bulduklarında çok kötü durumda olduğunu, hastaneye götürdüklerinde çok fazla soğuk havaya maruz kaldığının tespit edildiğini, diğer sağlık nedenlerinden dolayı ise birkaç kez operasyon geçirmek zorunda kaldığını anlattı. Sol kolu ise omuz ve göğüsün bir kısmıyla birlikte yanmış; yanık izleri oldukça derin. İlk günler çok tepkisizmiş. Ona hastanede muz vermişler ve sonrasında muzu sevinçle sallamış. Böylece o güzel gülüşünü saçmaya başlamış.  2 yaşında olduğu tahmin ediliyor. Ona Safi ismini vermişler. Anlamı ise temiz.

IMG_7265
Beraber ilk fotoğraflarımızdan biri

Katıldığım proje fakir çocukların okul eğitimi ile ilgili. 9 tanesi yetim olan bu çocuklar Alice tarafından sahiplenilmiş ve onun evinin hemen bitişiğinde kurduğu yetimhanede kalıyorlar. Bu yetimlerden birisi de Safi. Tabi o çok küçük olduğu için ailenin yanında kalıyor. Ben de aile yanında kaldığım için her gün onunla vakit geçirebilecek kadar şanslı oldum.

IMG_7355
Safi ilk kez selfi çekiyor 🙂

Okul çağında olmasa bile aile ve gönüllülerin hepsi okula çalışmaya gittiği için ona da bir üniforma hazırlamışlar. Bizimle her gün okula gidiyordu. Okulda öğretmenlerin ve öğrencilerin de sevgilisiydi. Onun ne kadar sevimli olduğunu anlatmak için ne fotoğraflar ne de cümleler yeter! Onu görmek, onunla oynamak, onu şarkı söylerken izlemek gerek…

IMG_7237
Okulda resim çizerken

Düşünün, akşam oturuyorsunuz ve yanınızda bunun gibi bir bebek var. Özçekim fotoğrafları çekmemiz, saklambaç oynamamız, koltukta takla atması, benim hareketlerimi taklit etmesi… Eve gelen herkese sevgi gösterinde bulunması… Her sabah kalktığımda onun bebeksi çığlıklarını duymam… Onu kucağıma aldığımda avuç kadar suratını yanağıma yaslaması, bir şeyler fısıldaması… Kucağımı açtığımda koşarak bana gelmesi, iki yanağımı sırasıyla öpmesi… Onu havaya zıplatmam… Sonra onu her gün tekrardan istemesi… Sabahları “good night (iyi geceler) demesi… Büyük gelen pantalonun popusundan devamlı düşmesi… Bunun nasıl bir huzur olduğunu anlatmak çok zor.

IMG_8924

Tabi bazen kalp kırıklıkları da oldu. Safi bazen kısık sesle bir şeyler fısıldayarak bir şeyleri gösterme gibi bir hareketi vardı. Bir keresinde aynı şekilde davranarak bana yanık izi olan kolunu gösterdi. Ben de en büyük iz bırakan şey ise Nairobi’den ayrılmama yakın bir süre önce oldu. Gönüllü olarak gelen biri İspanyol diğeri İtalyan olan bir çift bir akşam beni yetimhaneye çağırdılar. Gittiğimde İspanyol şarkı eşliğinde dans ediyorlardı yetimlerle birlikte. Bizim ufaklık, Safi de aralarında ufacık vücudunu sallıyor. Beni görünce hafif aralarından sıyrılarak gülerek bana “dady, dady” (baba, baba) diye seslendi. Sanki bir okul gösterisinde babasını gören çocuklar gibi…

IMG_8959
Kucağımda yatarken. Üzerime tuvaletini yapmışlığı var 🙂

Diğer bir gönüllülük projesine katılmak üzere Tanzaya’ya gitmek için sabah erkenden evi terk ederken onun pabuçlarını görmek de üzücü oldu benim için. Neyse ki onu yakında tekrardan göreceğime kesin gözüyle bakıyorum.

IMG_8912

Safisha Africa School’da Gönüllülük Projem

Bright English School’da Gönüllü Olmak

 

One comment

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s